Шалаараа дүүрэн сарнай цацчихаад
Өргөсөнд нь хатгуулаад алхах юмсан
Гараас минь хөтлөх чамайг дагаад
Нүдээ аниад алхмаар байна
Ариун хайрын өдөр гээд
Янаг чиний энгэрт эрхлэхсэн
Анхны учрал жаргалыг санагалзан
Зүүдэндээ ч болов чамайгаа үнсье

Назим Хикмет : Цэнхэр нүдэн үлэмж биетэн

Цэнхэр нүдэн үлэмж биетэн амьдарч байжээ,
Цэцгийн дэлбээ шиг бяцхан бүсгүйд хайртай болжээ.
Бяцхан бүсгүй цонхон доороо сарнайн буттай
Бяцхан байшинг цаг үргэлж мөрөөддөг байжээ.
Үлэмж биетнүүд үлэмж томыг л бүтээдэг болохоор,
Үзэсгэлэнт бүсгүйдээ цонхон доороо сарнайн буттай
Үлгэрийн юм шиг тийм жижиг хөөрхөн байшинг
Үнэндээ тэр урлан өгч чадсангүй ээ.
Цэнхэр нүдэн үлэмж биетэн амьдарч байжээ,
Цэцгийн дэлбээ шиг бяцхан бүсгүйд хайртай болжээ.
Бяцхан бүсгүй үлэмж биетний алхааг даган
Бахардтал гүйхээс залхаж гүйцээд
Тохилог цэцэрлэгтэй жижигхэн байшинд
Тухлан суухыг илүүд үзжээ.
-Баяртай! Гэж цэнхэр нүдэндээ бүсгүй хэлжээ,
Баян чинээлэг одой эрийг даган оджээ.
Баян чинээлэг одой эр цонхон доороо
Сарнайн буттай бяцхан байшинд суудаг ажээ.
Цэнхэр нүдэн үлэмж биетний аугаа хайр
Цэцэглэх буттай бяцхан байшинд багтахааргүй байжээ.

орчуулсан Г.Аюурзана

http://zaya12.blogspot.com/

Бүүвэй

Надаас асгарах бороонд чи даарна гэж бүү ай
Нимгэн цамцны минь цаанаас гуниг харагдана гэж бүү ай
Нүүдлийн шувуу адил тэнгэрт дүүлнэ гэж бүү ай
Нэг намартаа буцаад л ирнэ
Хайраас минь дүрэлзэх галанд шатна гэж бүү ай
Харанхуй дунд гунигтай чинь орхино гэж бүү ай
Хэн нэгэнийг дагаад ниснэ гэж бүү ай
Хээр тал ногоороод ирэхэд чамдаа би нь нисээд л очно

Цагаан дунд хар явна
Хөвсийх үүлс шувуудын дээгүүр хөвнө
Ногоон дунд улаан найгана
Хээр талд төмсний улаан
Энэ л миний мөрөөдөл
Тэнд л би амар тайван нойрсоно

Тэгэхэд тэнгэрээс харвасан од чинийх гэдгийг би мэдээгүй ээ
Тэвчээр алдаж чамд дурлаагүй бол
Тэнгэр ширтэж мөрөөдсөөр л байх байсан

Одоо цагт гуниг үгүй

Газардахдаа би үргэлж гуньдаг
Хөөрөх болгондоо үргэлж мартчихдаг
Цас орох болгонд би дахин төрж
Дараагийн бороонд би өөрийгөө урсгачихдаг

xxx

Цэцэг болгонд хайр шингээж
Бусдын зүрхэнд ургуулахыг хүсдэг
Өөрийн чинь нэртэй цэцэгс
Зүрхэнд минь цэцэрлэг болон сүндэрлэдэг
Тэр л цэцэрлэгт төөрөөд
Өөрийгөө би тэнд булшлахыг хүсдэг

эгшин

Санаж хүлээхийн завсрын тэр эгшинд дурлаж
Саатаж мордохын тэр эгшинд жаргаж
Сэтгэлээсээ инээх тэр л эгшинд баярлаж
Салж хагацахгүйн дунд чамайг би хайрладаг