Навчис хөглөрсөн гудмаар
Яахаа үл мэдэн ганцаар алхана
Нимгэн уйтгар зүрхэндээ тээн
Доголон нулимстай чамайг би санана
Жихүүн салхитай өвлийн үдэш
Гудманд ганцаараа алхахдаа
Санасан сэтгэлээ аргадаж
Үнэрийг чинь санахыг хичээнэ
Үнсээд үлдсэн уруулын чинь балыг
Өглөө бүр үгүйлэн сэрдэг
Уулзаж байна гэж зүүдлээд сэрэхдээ
Зөндөө ихээр үгүйлдэг ээ чамайг
2008.11.23
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Өвдөлтийн шүлэг
Өвдөлтөөр зуурсан нулимстай инээд Үе үе мэдрэх халих мэдрэмж Үүрд биш л хорвоо хойно Үнэнийг би охидоосоо нуумааргүй байна Өвдөг...
-
Айко цонхны хажууханд суун түүний жижигхэн цэцэрлэгт хүрээлэнд цас хаялахыг гунигтайхан ажина. Хавар энэхүү цэцэрлэгт хүрээлэнд Сакура дэлбэ...
-
Намайг солонго болохын цагт Чи бяцхан хүү болоод Найм дахь өнгийг зурж Тэнгэр бид хоёрыг гоёорой Намайг бороо болохын цагт Чи минь өвс болоо...
-
Та бүхэн "Өврийн дэвтэр" яруу найргийн реалити шоуг Бямба гараг бүрийн 21:30 минутаас хүлээн авч үзэхийн зэрэгцээ FM 104.5 аар дол...
chi bas sanaad l bgamu.
ReplyDeletedelxiin untsug bulan bvrd xairtigaa sanasan xvmvvs. bvgd xurdan xairttaiga uchrasai.
энд нэг өнцөгт нь санаагүй хүн байна. :)
ReplyDeleteгэхдээ хүлээж байгаа л даа. санахгүйгээр хүлээж байгаа байхгүй юу :)