Хоосон талд үүлс бид хөөрөлдөнө
Хажууханд цэцэгс шаагилдан ургана
Харанхуй болмогц үүлс уйлж
Хажууд минь нуур болон мэлтэлзэнэ
Нулимсанд нь нүүрээ угаачихаад
Намар битгий болоосой гэж шивнэх зуур
Навчис аль хэдий нь улбар болон хажууд унана
Тэгэхэд тэднээс би мод, навчны тэсэмгүй их гунигийг мэдэрнэ
very nice poem! what a sadness
ReplyDelete